'Mindful zijn is met open hart en heldere geest de onvermijdelijke
veranderlijkheid van ons leven tegemoet treden'
 

Blogs

Rusten in Aandacht De 4e Realisatie Fase heet zo omdat we in deze Fase komen van glimpen, korte momenten en langere perioden tot de stabiele realisatie of verwezenlijking van de natuur van onze geest. In woorden lastig te vatten, deze pure, woordeloze, conceptloze staat van zijn. Essentieel is het inzicht dat deze staat altijd al aanwezig was, het is niet iets dat wij fabriceren of teweegbrengen door onze beoefeningen in de eerdere Fasen.
In de 3e Existentiële Fase kunnen we de ontwikkelingsvraag omschrijven als: Hoe bevrijd ik mij van de beperkingen van mijn Rationele zelf - van mijn gebondenheid aan, en automatische interactie met de doorlopende stroom van zintuiglijke indrukken en babbelende gedachten? Of anders gezegd, van het diep gewortelde geloof dat ik een onafhankelijk, afgescheiden en op zichzelf staand individu ben.
Vraag je je ook wel eens af of je persoonlijke ontwikkeling wel de goede kant opgaat? Of überhaupt wel duidelijk richting heeft? Of dat er wel voldoende vaart in zit? En hoe bepaal je dat eigenlijk? We kunnen lang in de illusie leven dat we meer dan genoeg tijd en mogelijkheden hebben, maar eigenlijk we weten wel dat dat niet zo is. Onze tijd en mogelijkheden zijn absoluut beperkt, hoe positief we ook denken.
Presentatie van de 4 Fasen van Bewustzijn Ontwikkeling - inhoud, ontwikkelingsmogelijkheid en doel, obstakels en het mechanisme van Omvatten en Overstijgen. Introductie voor de Jaartraining Verlicht Je Leven en boek publicatie medio 2018.
Om uit de emotionele vicieuze cirkel te kunnen komen gebruiken we de dubbele ontkenning, bijv: ik hoef mij geen geen-zorgen te maken. We bevrijden ons hiermee van de druk om ons geen zorgen te maken, en zien dat het zorgen maken nu het niet niet-gewenst is als vanzelf in activiteit afneemt. De reden hiervoor is dat het onderliggende negatief zelfbeeld niet meer geactiveerd wordt (want ik hoef niets meer te bewijzen of te voorkomen) en er een ontspanning optreedt, ook geestelijk en emotioneel, waarmee de afkeer – het niet-willen - van het zorgen maken in kracht afneemt.
De meester in Zazen* Suzuki vertelt ons met deze wijsheidinstructie dat alert aanwezig zijn, pijn pijn laten doen, leidt tot het kunnen verdragen van pijn en ons bevrijd van lijden. Het verschil tussen pijn – een veel voorkomend fenomeen gedurende ons leven op lichamelijk, emotioneel en geestelijk vlak – en lijden is juist onze omgang ermee.
Het trainen van de geest onderscheidt zich van de andere niveaus van reflectie doordat het een gerichte inhoudelijke training van de geest is. Het doel is hetzelfde ― het bevrijden van onze geest uit haar automatische en impulsieve reactiviteit ― maar het hoe en wat verschilt van andere technieken.
De niveaus van reflectie of reflecteren zijn aspecten van zelfonderzoek die in elkaar overlopen tijdens het proces van zelfreflectie en onderzoek, afhankelijk uiteraard van onze kennis en vaardigheden. Omdat de niveaus verschillen in inhoud en techniek is het zinvol ze apart te onderzoeken. Kortom - zelfreflectie in de praktijk.
Als we mentale aandoeningen niet (tijdig) herkennen dan zullen ze doorgaan met hun ondermijnende werking. Reactiviteit is relatief makkelijk te herkennen (als je er op let!) omdat het altijd min of meer buiten proportie is in relatie met de aanleiding, bijvoorbeeld iets wat iemand zegt of doet. Je reflex om jezelf te beschermen tegen de vermeende herhaling van (oude) pijn van afwijzing of afkeuring maakt de reactie inadequaat en vaak te sterk. En, voor de ander, moeilijk te begrijpen.
Shamatha, of Kalm Verblijven, zoals de basismeditatie in het Boeddhisme genoemd wordt, is de beoefening van zijn met wat er dan ook is. Ongeacht welke gevoelens, emoties, beelden, lichaamssensaties en gedachten er ook voorbijkomen, je bemoeit je er niet mee, je bent je er slechts gewaar van. Hierdoor ontwikkel je je observator. Na verloop van tijd (met beoefening!) ben je in staat te zijn met wat er is, zonder iets te hoeven veranderen of anderszins te doen. Dat brengt een ervaring van innerlijke rust en ruimte.